Μύθοι και Πραγματικότητες
ΜΥΘΟΣ: Τα αποθηκευμένα βλαστικά κύτταρα ΟΠΑ του παιδιού δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να το θεραπεύσουν αφού φέρουν πάνω τους ήδη την ασθένεια του
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: Αυτό ισχύει ΜΟΝΟ για τις σπάνιες κληρονομικές/γενετικές ασθένειες η ύπαρξη των οποίων μπορεί να διαγνωστεί ακόμα και προγεννητικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η μεσογειακή αναιμία. Σε ένα παιδί που πάσχει από μεσογειακή αναιμία, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα ίδια τα κύτταρά του για την αντιμετώπισή της (αξίζει να σημειωθεί στο σημείο αυτό, ότι στην Ελλάδα έχουν γίνει μεταμοσχεύσεις για την αντιμετώπιση της χρησιμοποιώντας ιστοσυμβατά κύτταρα από νεογέννητο αδερφάκι). Η πλειονότητα των ασθενειών που αντιμετωπίζονται με βλαστικά κύτταρα ΟΠΑ (αιμοποιητικού, ανοσοποιητικού, αναγέννηση διαφόρων ιστών/οργάνων) δεν είναι κληρονομικές. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι βάσει στοιχείων του Ελληνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων, το 57.5% των μεταμοσχεύσεων μυελού των οστών που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα το 2002 ήταν αυτόλογες. Με χρήση δηλαδή κυττάρων από τον ίδιο τον ασθενή.
Η πρώτη αυτόλογη μεταμόσχευση ΟΠΑ έγινε με επιτυχία στην Ευρώπη το 2001 για τη θεραπεία ενός βρέφους 10 μηνών που έπασχε από μια μορφή καρκίνου του οφθαλμού (ρετινοβλάστωμα), ενώ τον Ιανουάριο του 2007 ανακοινώθηκε και η πρώτη αυτόλογη μεταμόσχευση ΟΠΑ για τη θεραπεία παιδιατρικής λευχαιμίας.
Πατήστε εδώ για τη λίστα των παιδιών που θεραπεύτηκαν χρησιμοποιώντας το δικό τους αίμα.
ΜΥΘΟΣ: Το δείγμα του ΟΠΑ αφού καταψυχθεί μπορεί να χρησιμοποιηθεί πολλαπλές φορές και σε πολλά διαφορετικά άτομα.
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: Τα βλαστικά κύτταρα του ομφαλίου λώρου έχουν προηγμένες δυνατότητες και χαρακτηριστικά, αλλά δεν παύουν να είναι σπάνια. Συγκεκριμένα η συχνότητα εμφάνισης τους στο ομφαλοπλακουντιακό αίμα είναι 0,1– 0,5 %. Άρα η τμηματική τους κατάψυξη (πχ σε κρυοφιαλίδια) κρίνεται άσκοπη αφού η συνολική
ποσότητα επαρκεί για μία χρήση (δύο σε σπάνιες περιπτώσεις). Δεν είναι τυχαίο ότι καμία δημόσια τράπεζα (απ’όπου έχουν πραγματοποιηθεί οι περισσότερες μεταμοσχεύσεις) στην Ευρώπη δεν προβαίνει σε κρυοσυντήρηση δειγμάτων σε κρυοφιαλίδια.
ΜΥΘΟΣ: Όλα τα δείγματα ΟΠΑ είναι κατάλληλα προς φύλαξη και κρυοσυντήρηση
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ: Για να είναι αποτελεσματικό ένα μόσχευμα ΟΠΑ πρέπει να περιέχει τον κατάλληλο αριθμό κυττάρων, ανάλογος του όγκου συλλογής. Η διαδικασία συλλογής είναι απλή, υπάρχει όμως το ενδεχόμενο για λόγους φυσιολογίας ή συνθηκών τοκετού να μην είναι δυνατή η συλλογή της ‘ελάχιστης απαιτούμενης δόσης κυττάρων’ , οπότε και να μην ενδείκνυται η περαιτέρω κρυοσυντήρηση του δείγματος. Διεθνώς ένα ποσοστό 20-50% των δειγμάτων κρίνονται ακατάλληλα και απορρίπτονται! Οι διαδικασίες εργαστηριακού πολλαπλασιασμού/αναπαραγωγής των βλαστικών κυττάρων αν και πολλά υποσχόμενες, βρίσκονται ακόμα σε πειραματικά στάδια. Είναι ευθύνη λοιπόν των μαιευτήρων ή μαιώνπου πραγματοποιούν τη λήψη του ΟΠΑ να συλλέγουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποσότητα αίματος (τουλάχιστον 60 - 80 κ. εκ) και οι τράπεζες φύλαξης οφείλουν να ενημερώνουν υπεύθυνα τους γονείς για τον αριθμό των κυττάρων και τις ρεαλιστικές δυνατότητες του δείγματος τους.
